Costa de Huelva
17.07.2010 - What's new
Onregelmatig verschijnend probeer ik zo nu en dan toch wat te posten. Het komt door de zomer. Daardoor ben ik bijna iedere avond tot laat buiten en heb dan geen zin meer achter de computer te zitten. Er zijn vervelendere redenen te bedenken! Wat gebeurt er eigenlijk veel in een maand. Eind juni hadden we de afsluitingen van het schooljaar.
Eerst was er het traditionele zomerkamp van de Nederlandse school in de Algarve. Kinderen op kamp, papa en mama met vrienden leuk een huisje gehuurd en overdag op het strand liggen, geweldig! En in de bekende Nederlandse Carvoeiro bar in Carvoeiro de wedstrijd Nederland - Japan gezien. Een kroeg vol uitgelaten Nederlanders volledig in oranje, het was een memorabele dag, en dan bedoel ik eigenlijk niet het voetbal, hoewel dat later wel goed gekomen is.
Lara laat de lagere school achter zich en gaat volgend jaar naar de middelbare school! Een heuglijk feit. Voor de leerlingen, ouders en andere aanwezigen werd een speciale avond georganiseerd in het grote theater van Huelva. Heel officieel kregen alle kinderen op het podium de zgn "orla" uitgereikt. Dat is een grote foto waar de gezichten opstaan van alle eindexamenleerlingen, opgedoft in hun zondagse pakkie. En eigenlijk is dat heel mooi. Ik kan mij niet herinneren dat er bij mij iets speciaals was die dag, misschien bakte moeders wel patat die avond. Toen nog een speciale traktatie, er was toen vast nog geen voorgebakken diepvries patat. In Spanje is zo'n fot en uitreiking heel gewoon. Ze ziet het ook terugkomen bij het eind van de middelbare school en de universiteit en andere gelegenheden. Als iemand dan later dokter is, dan hangt ie de foto in de spreekkamer. Een leuk vooruitzicht!
Nuria gaat naar de laatste klas volgend jaar en vanwege de bezuinigingen was er geen geld voor de traditionele slotavond. De leraren van de drie klassen 5 vonden dat jammer en organiseerden alsnog hun eigen avond. Dat was wel zo leuk. Nu hadden we een uurtje voorstellingen en dat was te doen. Andere jaren stonden we de hele avond te kijken naar optredens van oneindige aantallen peuters uit de eerste en tweede klassen en dat was wat teveel van het goede! Nuria en haar vriendinnen deden Thriller van Michael Jackson en dat was geweldig leuk.
Daarna was het al snel 1 juli, op die dag vertrokken vrouw en dochters naar Nederland. Carolina kwam 11 juli terug de kinderen komen zondag weer terug. Zal blij zijn dat iedereen weer terug is! Ondanks dat ik alleen was toch geen blog bijgehouden, zegt u? Inderdaad, geen tijd gehad. En mijn to-do-lijstje is nog steeds niet leeg. Komt natuurlijk ook door de WK voetbal en dat Nederland zo ver gekomen is. Om niet alleen te kijken heb ik voor de kwartfinale twee vrienden uit Huelva uitgenodigd, Joost en Loek. TV op het terras gezet, bier, kaas en worst er bij, en gelukkig gewonnen!
Op het werk ook goed, nog steeds druk, al probeer ik wat meer de officiële werktijden aan te houden. Dan kan ik 's middags tenminste thuis een siesta houden en daarna om weer wakker te worden een duik in ons zwembad nemen! En proberen dat to-do-lijstje af te werken...
Zondag komen de dochters weer terug, begeleid door mijn zus die gezellig vakantie komt vieren hier. We kijken er echt naar uit. Een minpuntje, de partytent die ik had opgezet is vandaag door de wind in elkaar gestort... Het kan hier echt hard waaien. We noemen het wel eens de Costa del Viento in plaats van Costa de la Luz (kust van de wind ipv het licht) Maar dat windje zorgde wel voor wat verkoeling want vorige week was echt warm. Binnen 28 C en buiten makkelijk 10 graden meer. Niets forceren dus, gewoon rustig aan doen! U hoort nog van mij!
|
|
Permanent Link
|
22.02.2010 - Moeders jarig!
Ma, van harte gefeliciteerd namens ons allemaal hier in Huelva!
|
|
Permanent Link
|
20.02.2010 - Lekker hockeyen!
Sinds een paar maanden zijn we weer aan het trainen met de hockey. Weliswaar in de zaal, en meestal maar met 4 tot 6 man, maar het belangrijkste is dat we bezig zijn. En zeker op mijn leeftijd moet ik het wel bijhouden. Er komen bovendien geen jongere spelers door uit de jeugd (want die is er niet), dus de gemiddelde leeftijd van het team gaat ieder jaar ook genadeloos omhoog. Maar ja, de clubs liggen niet in de buurt en er zijn ook niet zo heel veel tegenstanders.
Gelukkig heeft onze trainer José Carlos contacten bij Estudiantes '87 in Puente Genil, provincie Córdoba. Een slordige 227 km rijden, je moet er wat voor over hebben. Bij die club spelen namelijk zijn broers en deze zaterdag was er een gaatje in het programma en konden wij aldaar om 12:00 uur een wedstrjidje gaan spelen. Donderdag belde de coordinator van hun nog op dat het eerste "helaas" ergens anders heen moest die ochtend en dat het pas ´s middags om 16:00 uur kon. Dat vonden wij echter veel te laat want dan ben je pas laat op de avond weer thuis. Toen bleek dat er wel spelers van het tweede en van Jongens A waren, vonden wij dat prima! Na twee jaar niet op kunstgras spelen en anderhalf jaar niet trainen verwachten we er toch niet teveel van. Of zoals José Carlos zei, we gaan er alleen heen "para quitar el gusanillo", om het wormpje weg te halen, oftewel om gewoon weer eens lekker een balletje te slaan!
Het werd gelukkig een prachtige dag. De afgelopen weken is het nog steeds regelmatig noodweer hier, maar tussen de buien klaart het dan wel lekker op en loopt de temperatuur op naar aangenamen hoogtes. Zo ook vorige week. Tot en met donderdag slecht weer, veel regen, koud, donker, vrijdag ineens droog, zonnetje en aangenaam. Zaterdag zette zich dat door en toen we om 08:45 uur vertrokken zag het er prachtig uit. Eenmaal twee uur later aangekomen was het heerlijk weer geworden en alleen daarom was het de moeite waard. Zelfs het inlopen was een genot, het inslaan heerlijk! In de zaal natuurlijk alleen pushen en nu weer lekker meppen tegen de bal.
De wedstrijd zelf verliep wonderwel redelijk goed. Zelfs kreeg ik al na 2 minuten een vrije kans voor de keeper, maar van de schrik schoot ik naast. Zo nu en dan kregen we nog een paar van dit soort kansjes. Zoals te verwachten konden we het de eerste 20 minuten aardig bijhouden, maar daarna sloeg het gebrek aan training en de vemoeidheid onvermijdelijk toe. De eerste tegendoelpunten sloegen ons om de oren, 3-0 voor de thuisploeg. De pauze kwam niets te vroeg. Daarna gingen we ons eens goed ingraven en dat hielp. We konden zelfs counteren, maar dat was voor mij vaak maar eenrichtingsverkeer, aanvallen ging nog wel, maar de terugweg was erg zwaar. Niettemin bleven we aardig op de been en kwamen er maar twee tegengoaltjes bij, 5-0 verloren.
De bekende derde helft wordt in Spanje, bij gebrek aan clubs (bij de sportvelden zijn vaak geen kantines), op het terras van een barretje gehouden. En met het nog steeds aanwezige zonnetje was dat goed uit te houden. Ik had 's avonds een lekker kleurtje! Door de tegenpartij werden we getrakteerd op twee lokale lekkernijen, gefrituurde repen aubergine en gefrituurde inktivisjes, zgn chopitos. Daarna nog een bordje patatten en wat andere tapitas, en we waren weer klaar voor de terugreis. Gelukkig kon ik met een ploeggenoot meerijden en
mede dankzij een bierje en een wijntje heb ik lekker liggen soezen en ging de tijd snel voorbij. Voor herhaling vatbaar en we gaan binnenkort ook eens de club in Sevilla polsen of we er een keertje op bezoek mogen, dat ligt gelukkig maar een uurtje van Huelva!
|
|
Permanent Link
|
15.02.2010 - De moesson in Huelva
Was het na twee maanden slecht en nat weer eindelijk een beetje droog geworden met lekkere temperaturen, werden we vrijdag jl ineens weer overvallen door storm- en regenbuien, plensbuien en ijskoud weer. Gisteren waren zelfs de ruiten van de auto's ś ochtends weer opgevroren. Gelukkig was het een zondag en hoefden we de deur niet uit. Vanochtend echter wel en we konden zonder kaplaarzen gewoon niet bij de poort komen om die open te doen om naar werk en school te rijden. Het lijkt wel of er een moesson is aangebroken. Althans, ik heb die nog nooit meegemaakt, maar het lijkt vast erg op wat wij hier meemaken. Het heeft gewoon de afgelopen 3 en een half jaar hier nog niet zo geregend. Ons huis is goed gebouwd, want vooralsnog geen lekkages, maar gerust zijn we er nooit op, overal inde buurt en in Portugal heeft iedereen last van vocht in huis en zwarte uitslag op de muren. Dat hebben wij dan weer niet, maar we worden er ook niet vrolijker op.
PS de voordeur klemt ondertussen ook weer, uitgezet als 'ie is door de vochtigheid!
|
|
Permanent Link
|
25.01.2010 - Escuela TIC 2.0
In het kader van het doen opstomen van Spanje in de vaart der volkeren had de Spaanse regering onder leiding van de socialistische premier Zapatero besloten dat alle kinderen in de 5e en 6e klas van het basisonderwijs een ultralichte notebook, een netbook, zouden krijgen. Dat komt goed uit, onze meiden komen dus allebei in aanmerking. Hebben we tenminste geen scheve gezichten thuis!
Vandaag was het zover, om 16:00 uur werden de ouders verwacht in de eetzaal van de school. Helaas was er geen geluidsinstallatie om de toespraak van de directeur kracht bij te zetten. Na een op de derde rij reeds onverstaanbare uitleg over de bedoeling van dit programma en de manier van het uitreiken van deze apparaatjes konden de ouders mee naar de klassen waar de nodige formulieren moesten worden ondertekend. De leraar van Nuria wilde iedereen een persoonlijk uitleg geven en omdat een aantal van de andere moeders zeer praatgraag waren duurde het even voor Carolina aan de beurt was.
Uiteindelijk zijn de meiden in het bezit gekomen van een Samsung Netbook, een NP-N131. Met daarbij nog een schooltas op wieltjes. Dit allemaal in de kleuren van de Zuid-Spaanse regering, groen. Wat een vader de opmerking ontlokte dat het wel erg makkelijk was voor eventuele dieven om te lokaliseren waar wat te halen valt... Hij heeft een punt.
Maar vooralsnog gaan we natuurlijk van het positieve uit. We hebben de netboekjes gelijk op onze WiFi aangesloten en Carolina zit ondertussen lekker op de bank te Internetten. Tsja, de kinderen zijn toch al naar bed toe!
|
|
Permanent Link
|
|
|
|
|
