Costa de Huelva

12.06.2009 - Afscheid TS Marine

Vandaag was het al weer zover, Carolina's laatste dag op de scheepswerf. Een hele leuke tijd achter de rug en heel een ervaring rijker. Wat ze zeker zal missen, heeft ze mij gezegd, is dat het toch wel spannend en stoer is om op zo'n schip in aanbouw rond te wandelen in haar overall, ook wel smurfenoutfit genoemd, zie foto! Wat ze niet zal missen is het vertalen wat ze ene partij niet wil zeggen, en de andere partij niet wil horen... Als tolk zit je toch tussen de Spaanse scheepsbouwers en de Britse ingenieurs van de opdrachtgevers en dat is niet altijd even makkelijk. De afgelopen weken nog heel druk bezig geweest met dingen op te schrijven om de opvolgster in te werken (vreemd genoeg kreeg ze ineens dingen te doen die ze nog niet eerder had moeten doen). Dat kwam de afgelopen week er nog bovenop. Maar goed, dat is ook weer achter de rug. Maandag gaat ze beginnen bij het Nederlandse woonpark, La Cigüeña als administratief medewerkster en waar ze zeker een aantal bewoners gaat zien die wij al een tijdje kennen via de Nederlandse Club. Maar eerst nog een etentje, betaalt door de grote baas uit Schotland. Vanaf van het terras van het winkelcentrum vlak naast hun kantoor en de werf kun je rechts achterin de boot in aanbouw zien. Maandag is de eerste tewaterlating (test) en natuurlijk gaat Carolina dan weer even kijken!

Permanent Link

11.06.2009 - Schoolfeesten

Einde van het schooljaar, dus de eindfeesten komen er weer aan. De Spaanse school was vandaag het eerst aan de beurt. Volgend weekend met de Nederlandse school zelfs een kamp, helemaal aan de westkust van Portugal. Zijn we nog nooit geweest, dus Carolina en ik blijven daar overnachten in een leuk hotelletje, terwijl de kinderen in een tentje slapen! Vanavond dus de Spaanse school. Het is een soort bonte avond waarop iedere klas een dansje of liedje uitvoert. In de klas van Nuria zitten wat leuke meiden en die doen altijd wat. De klas van Lara is niet zo danserig en hoewel ze ieder jaar het voornemen hebben, komt het er aan het eind nooit van. Vandaar alleen foto's van Nuria. Deze keer hadden ze het beter aangepakt, de echte kleintjes komen morgen pas aan de beurt. Vorig jaar was het pas bij tienen afgelopen, nu konden we rond half negen al weg! En dat omdat er een lange pauze was ingepland, waarschijnlijk bedoeld om de drankomzet te bevorderen. Voor het gelouid maakte het overigens niet uit. Vorig jaar kon je de kinderen nauwelijks verstaan en vanavond nog steeds niet. LIgt misschien ook aan de geluidsinstallatie uit het jaar nul, degene die " Silencio, por favor" (Stilte alstublieft) roept, werd al niet eens gehoord. Maar goed, bij de tombola hebben we een mooi Heineken T-shirt gewonnen, dus de avond kon niet meer stuk!

Permanent Link

2.06.2009 - 14 jaar getrouwd!

Het lijkt nog zo kort geleden, onze trouwdag op een zonnige 2 juni 1995 in ons Spijkenisse. Familie en vrienden kwamen langs om dit feest met ons te vieren. Een grote stoet van het vroegere gemeentehuis aan het Koningin Julianaplein (in onze eigen oude centrumwijk) lopend langs de vaart naar het restaurantschip Augustina. Een mooi gezicht. Prachtige dag geweest. Carolina, er is veel gebeurd sinds die tijd, de verhuizing naar Spanje is niet gemakkelijk geweest, maar ik ben blij dat we nog samen zijn en dat je het nog steeds met mij uithoudt. Te quiero! Om het te vieren zijn we met z'n viertjes naar het dorp gelopen om wat te drinken. Aangetrokken door de naam  "The Glory" met als ondertitel "Belgian Abbey" kreeg ik spontaan trek in een Hoegaarden wit biertje. In een tent met zo'n naam hebben ze natuurlijk een uitgebreid assortiment Belgische bieren, dacht ik. Nee dus. Heineken, Pulaner, Mahou negra, Cruzcampo niet erg exotisch allemaal, behalve dan die ene die helemaal links stond uitgestald achter de toog: "Judas", inderdaad een Belgisch Bier van hoge gisting, en dat proef je, heerlijk!

Permanent Link

30.05.2009 - Opening Lunchroom Al-Gharb

Op deze mooie doch wat winderige zaterdag waren wij uitgenodigd bij Yvonne en Raymond om de vijftigste verjaardag van Raymond te vieren. Zij zijn de eigenaren van pension Al-Gharb, in Vila Real de Santo Antonio, waar wij al eens het genoegen hadden te overnachten. Omdat zij het pension per 1 juni ook als lunchroom gaan openstellen hadden ze besloten van de verjaardag een soort generale repetitie te maken. Een goed idee want nu konden wij een aantal gerechten van de kaart proberen, waaronder heerlijke rosbief met mosterdmayonaise en lekkere tonijnsalade. Wij kregen het op toostjes, maar u kunt er een heel broodje van bestellen. Ook de versgemaakte kippensoep (met veel kip) is een echte aanrader. Hierbij wat impressies. U vindt de lunchroom in een zijstraatje van de boulevard, ter hoogte van het pontje naar Ayamonte.

Permanent Link

30.05.2009 - Nachtje Cabanas

Na onze heerlijke middag op het strand van Cabanas was het fijn om niet helemaal naar huis te moeten rijden. Ons hotel Pedras da Rainha zou op een 500 meter van de boulevard liggen aan de doorgaande weg. Wij dus langzaam terugrijden en rondkijken in het inmiddels donker geworden dorpje. Even later stonden we bij de afslag naar het dorp en niets gezien! Langzaam weer terugrijdend naar het dorpje zagen we ineens met neonlichten de naam van het hotel staan. Gevonden! Bleek dat dit vanaf de dorp kant helemaal niet te zien is, terwijl ook bij de ingang er geen groot verlicht bord was. We waren er dus eerst straal langsgereden. Maar goed, we waren er, de receptie was open en snel hadden we de sleutel van een leuk, knus en schoon appartementje. Het geheel was enigszins gedateerd, wat altijd goed te zien is aan de oubollige badkamertegeltjes, maar ja, voor 60 euro kun je niet alles hebben! Een slaapkamer met twee bedden, keukentje met koelkast, magnetron, servies en bestek, compleet dus, badkamer en een woonkamer met twee grote slaapbanken en een TV-tje. Kortom, voor een overnachting echt alles in huis. We hebben lekker geslapen en 's ochtends lekker broodjes, melk, boter en heerlijke beenham gehaald in de supermarkt. Ook oploskoffie, maar daar moeten we de volgende keer zelf even aan denken. Op ons balkonnetje met uitzicht op het mooie zwembad en bar hebben we heerlijk ontbeten. Jammer dat we weer redelijk vroeg weg moesten want we waren uitgenodigd voor de 50ste verjaardag van Raymond, tevens opening van de lunchroom Al-Gharb van Yvonne in Vila Real de Santo Antonio, zodoende hadden we geen tijd om het zwembad uit te proberen. Maar daar komen we nog eens voor terug!

Permanent Link